Theater
155 Johnny door Mark David
© Mark David
Dans

Johnny

Wanneer wordt een lichaam humoristisch?

In Johnny stretchen de jongens van 155 de fysieke grenzen maximaal uit. Uitputtende scènes met vallen, springen, pijn lijden óf met benen in hun nek (tegelijkertijd), in de split, van de trapleuning afglijden. Wanneer wordt een lichaam humoristisch?

Naast alle trucs, stunts en lol wordt ook onderzocht wat de tragische kanten zijn van fysieke komedianten: de pijn, het slachtofferschap, de eindeloze training en de angst. Is het physical tragedy? Moet je trucs zoals het vallende huis van Buster Keaton doen om een publiek te raken? Een knalsolo zoals Donald O’Connor in Singing in the Rain weggeven? Of kan fysicaliteit ook subtiel zijn? Mag er ook even niks gebeuren? Waren de jongens van Jackass een waardige opvolger van Buster Keaton? De voorstelling wordt momenteel gemaakt bij Werkplaats Walhalla en onder andere geïnspireerd door al deze grenzenverleggers, maar ook door generatiegenoten van danscollectief 155 zoals Jiemba Sands, Nathan Barnatt en talloze anonieme stuntmensen die in Hollywood (fysieke) grenzen blijven verleggen.

“Denk Jiskefet, denk Jackass, denk Maaskantje én denk breakdance. Of is het mime, comedy, hedendaagse dans? De breakdancegroep 155 is het allemaal, en allemaal net niet. „Als wij er zelf heel hard om moeten lachen, is het goed.” – NRC Handelsblad

Deel met vrienden

Geef ook jouw mening! (1/2)

Rating is verplicht
Velden met een zijn verplicht
Ga verder

Geef ook jouw mening! (2/2)

Velden met een zijn verplicht

Filter zoekresultaten