Theater
Internationaal Theater Amsterdam - Ibsen Huis
© Jan Versweyveld
Toneel

Ibsen huis

ITA-ensemble is opnieuw te zien met het grootse familie-epos

Simon Stone schrijft en regisseert op basis van het werk van Ibsen een groots familie-epos over het moeizame maar onvermijdelijke samenleven van verschillende generaties onder één dak. Maarten Heijmans won de Arlecchino 2017 voor zijn rol van Sebastiaan. De voorstelling werd geselecteerd voor het TheaterFestival 2018.

Over de voorstelling
Na zijn ensceneringen van een geheel eigentijdse Medea en Husbands and wives van Woody Allen, grijpt Simon Stone terug naar Ibsen. Eerder al maakte hij internationaal ophef met zijn eigenzinnige adaptatie van De wilde eend, die enkele jaren geleden in het Holland Festival te zien was. Die bewerking was het vertrekpunt voor Stones eerste en gelauwerde langspeelfilm The Daughter (2016). In Ibsen huis brengt Stone elementen samen uit de minder bekende stukken van Ibsen en bewerkt hij ze tot een nieuw geheel.

In Ibsen huis staat het vakantiehuis, ontworpen door de gevierde architect Cees Kerkman, centraal waarin de verschillende gezinsleden elkaar op cruciale momenten in hun leven ontmoeten. We volgen de familie van 1964, het ogenblik waarop het huis in de steigers staat tot 2016 het moment waarop het definitief in vlammen opgaat. In de beste Ibsen-traditie zijn er nogal wat geheimen en trauma’s die een fatale invloed uitoefenen op de levens van de verschillende generaties. Er ontstaat een intrigerend spel van verdringing, leugens en afrekeningen waarin het huis de enige getuige is van de hele familietragedie.

Stone heeft Ibsen totaal in zich opgenomen en schreef een volledig nieuw toneelstuk in nauwe dialoog met het ensemble. ‘Repeteren en schrijven zijn beide één ononderbroken dialoog met de acteurs en medewerkers.

Het belangrijkste is voortdurend meer te weten te komen over de personages zodat ze complex en waarachtig maar ook zo speels en lachwekkend mogelijk worden.’

Cruciale scènes uit het familiealbum
In niet-chronologische volgorde reconstrueert hij de cruciale scènes uit het familiealbum. In zijn enscenering is hij op zoek naar een vorm van hyperrealisme waarin de acteurs voortdurend door elkaar heen praten, en er een gevoel van reële tijd ontstaat. Zijn aanpak verraadt zijn passie voor film. Het ronddraaiende huis stelt hem in staat scènes en periodes door elkaar heen te snijden maar ook het beeldkader voortdurend te wijzigen. Stone houdt ervan het toeval uit te nodigen binnen zijn repetitieproces en de theatrale middelen zo in te zetten dat er een grote waarachtigheid ontstaat. Het leven op zijn complexiteit en banaliteit betrappen, dat is waar hij telkens weer naar streeft. In zijn dialogen wisselen diepe tragiek en humor elkaar in snel tempo af in een verhaal over een familie die probeert het verleden achter zich te laten maar telkens weer de fouten van vorige generaties herhaalt.

Deel met vrienden

Geef ook jouw mening! (1/2)

Rating is verplicht
Velden met een zijn verplicht
Ga verder

Geef ook jouw mening! (2/2)

Velden met een zijn verplicht

Filter zoekresultaten