Theater
De_Nationale_Opera_-_Le_Acrime_di_eros_credit_Caz_Egelie.jpg
© Caz Egelie
Opera

De Nationale Opera

Le lacrime di Eros

Liefde en lijden aan de oorsprong van opera

Hoe kon een meesterwerk als Monteverdi’s l’Orfeo tot stand komen? Vanuit een fascinatie voor de 16e eeuw als cruciale eeuw in de ontstaansgeschiedenis van de opera, grijpen Pichon en Castellucci in Le lacrime di Eros terug op de creativiteit en vrijheid voor experiment die er in die eeuw in Florence heersten. Door zich af te vragen waarom er toentertijd behoefte was aan opera, onderzoeken zij tevens de hedendaagse urgentie van de kunstvorm. En net zoals in die tijd componisten gevraagd werden om samen te werken en uit te vinden, ontstaat ook nu een dialoog tussen de oorspronkelijke renaissancemuziek en hedendaags elektronisch werk van de Amerikaanse componist Scott Gibbons. Op originele én nieuw ontwikkelde instrumenten geeft Raphaël Pichon met zijn Ensemble Pygmalion muzikaal antwoord op de vraag: Hoe kan de 16de eeuw vandaag de dag klinken?

Boek der liefde
De liefde domineerde het operapodium toen, en dat doet het nog steeds. Maar hoewel Le lacrime di Eros over de liefde gaat, is het allesbehalve een sentimentele opera. De liefde toont zich van haar schoonste kant, maar draagt tegelijkertijd de duisterste schaduw met zich mee. Haar vele gezichten worden in deze ‘pasticcio’ in de vorm van hoofdstukken van een groot ‘Boek der Liefde’ beeldend en muzikaal vormgegeven. Een kolfje naar de hand van regisseur Romeo Castellucci, die eerder bij DNO Das Floß der Medusa op indringende wijze naar het operapodium bracht, en een meester is op het snijvlak van opera, performance en beeldende kunst.

Deel met vrienden

Geef ook jouw mening! (1/2)

Rating is verplicht
Velden met een zijn verplicht
Ga verder

Geef ook jouw mening! (2/2)

Velden met een zijn verplicht

Filter zoekresultaten